بعد از قهرمانی در NBA، مارک گسول به قهرمانی جهان نیز رسید.

فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ شروع شده بود، ممفیس گریزلیز بر خلاف انتظارات فصل را بسیار خوب شروع کرد، مارک گسول قلب تیم بود. در ۲۰ بازی ابتدایی فصل، گسول نمایشی فوق العاده از خود نشان داد، انگاری برگشته بود به سال ۲۰۱۳، همان سالی که بهترین بازیکن دفاعی سال لقب گرفت. هر چه گذشت شرایط ممفیس تغییر کرد. کنفرانس غرب به قدری قدرتمند بود که گریزلیز بیخیال پلی آف شود و به تنکینگ روی آورد. گسول اما نمی خواست که آخرین روزهای اوج خود را در تیمی سپری کند که می خواهد از صفر شروع کند. او ۳۳ سال داشت و این بدان معنی بود که او دیگر فرصت چندانی ندارد. در حالی که تیم های کنفرانس شرق به قوی کردن خود مشغول بودند، در ساعات پایانی نقل و انتقالات، تورنتو رپترز خودی نشان داد و مارک گسول را به خدمت گرفت. گسول بعد از ۱۱ سال ممفیس را ترک کرد، با ۳ بار حضور در تیم آل استار، ۲ بار حضور در تیم منتخب سال و یکبار انتخاب به عنوان بهترین مدافع سال. کارنامه انفرادی گسول در گریزلیز خوب بود، اما کارنامه تیمی او چنگی به دل نمی زد. ۱۱ سال حضور در ممفیس و تنها یکبار تجربه فینال کنفرانس غرب، تجربه ای که با سوییپ شدن مقابل سن آنتونیو اسپرز، بسیار تلخ تمام شد.

اگر کوای لنرد فوق ستاره رپترز بود و کایل لاوری یار وفادار شمالی ها به حساب می آمد، گسول تکه نهایی و تکمیل کننده پازل کانادایی ها بود، تکه ای که تورنتو رپترز را به اولین قهرمانی تاریخ این فرنچایز رساند. گسول تنها در عرض چند ماه از تیمی که در حال افول بود و آینده روشنی در انتظار نداشت، به تیمی رسید که تاریخ سازی کرد، تیمی که به اولین تیم کانادایی تبدیل شد که در خاک آمریکا قهرمان می شود. نام برادران گسول نیز با این قهرمانی در تاریخ NBA جاودان شد. آنها تنها برادرانی لقب گرفتند که موفق به قهرمانی در NBA شده اند. تجربه ۱۱ ساله گسول به کمک تورنتو آمد تا سلسله قدرتمند واریرز را از بین ببرند. حال مارک گسول مزد تلاش های خود را گرفته بود.

سال فوق العاده گسول تمام نشده بود. جام جهانی ۲۰۱۹ چین انتظار او و تیم ملی اسپانیا را می کشید. در غیاب پاو، مارک تنها گسول تیم ملی اسپانیا بود. خستگی ناشی از فصل طاقت فرسای NBA مانع عدم حضور مارک نشد و گسول کوچک راهی چین شد تا خاطرات ۱۳ سال قبل را زنده کند. در هیاهوی جام جهانی و عملکرد ضعیف ستاره های NBA برای کشورهای مختلف، مارک گسول خیلی بی سر و صدا اسپانیا را به مراحل بالا رساند. گسول حال اوج فشارهای سنگین بسکتبال را چشیده بود، او بالاترین فشارهای دنیای بسکتبال را در فینال NBA تجربه کرده بود تا حدی که پرتاب آزادهای دیدار اسپانیا و استرالیا برای او مانند آب خوردن بود، پرتاب هایی که حتی امان پتی میلز، ستاره شاغل در NBA استرالیا را برید. عملکرد درخشان گسول اسپانیا را به فینال برد. دیگر تیمی نبود که طعم تقابل با گسول را نچشیده باشد، حتی لوئیس اسکولا افسانه ای و کامپازوی اوج گرفته نیز نتوانستند مانع گسول شوند. ماموریت با موفقیت به اتمام رسید، درست مانند ۱۳ سال قبل، جایی که با برادرش در ژاپن مدال طلای جام جهانی ۲۰۰۶ را بر گردن انداختند.

سال بی نظیر و فراموش نشدنی مارک گسول به بهترین شکل ممکن کامل شد. او هم قهرمان NBA شد و هم قهرمان جام جهانی بسکتبال. رکوردی که او را به تنها دومین بازیکن تاریخ تبدیل کرد که موفق به ثبت چنین دستاوردی می شود (نفر اول لامار اودم است که در سال ۲۰۱۰ به همراه لس آنجلس لیکرز قهرمان NBA شد و با آمریکا به قهرمانی جام جهانی رسید). بهترین سال ورزشی مارک گسول در حالی رقم خورد که چندین ماه قبل او در ممفیس گریزلیز ناامید به نظر می رسید. در طی چند ماه گسول به اوج دنیای بسکتبال رسید و حال در قله بسکتبال به سر می برد، جایی که با تلاش و صبرهای چندین ساله او همراه بود، جایی که آرزوی هر بسکتبالیستی است.